हाँस्नुपर्छ सानु
खपेर हजार पीर-व्यथा,हाँस्नुपर्छ सानु
बिर्सेंर उही दुखान्त कथा,हाँस्नुपर्छ सानु
जीवन झर्ने पात न हो ओइलाई जान कति बेर
भत्काई बहको सगरमाथा,हाँस्नुपर्छ सानु
खात माथि खात बनी हृदय माथि बसे पनि
वेदनाको अमर गाथा,हाँस्नुपर्छ सानु
सुख भन्नु त डाँडा पारि तप्किएको जून न हो
दु:ख आफ्नो जायजेथा,हाँस्नुपर्छ सानु
सागर सुक्छ आसुँको मात्र तिमी मुस्कुराऊ
भोलि कस्तो हुन्छ के था(ह),हाँस्नुपर्छ सानु
No comments:
Post a Comment